Stephen King - Chudszy [recenzja]

Ostatnio w moje ręce wpadła niewinnie wyglądająca powieść Stephena Kinga Chudszy. Powieść, którą napisał jeszcze w czasach, gdy posługiwał się pseudonimem Richard Bachman (tutaj dodam, że pod tym pseudonimem opublikował kilka powieści, w tym chociażby: Wielki Marsz, Regulatorzy, Blaze, Uciekinier...). Powieść została wznowiona przez wydawnictwo Albatros w nowej szacie graficznej całej (zapowiadanej) serii.

Fabuła początkowo mało wciągająca, wcale nie wróży niczego dobrego, ani też nie zachęca do dalszego czytania. I jak się okazuje - bardzo można się zwieść i szybko wpaść w miłą pułapkę zastawioną przez autora. Bo, jak się okazuje, fabuła i sam pomysł na powieść jest doskonały: otóż (odtąd dane wydawcy) Billy Halleck nie ma specjalnych powodów do narzekania. Jako wzięty adwokat z każdą sprawą zarabia coraz więcej. Sprawdza się jako mąż i ojciec. Ma wygodny dom i kochającą rodzinę. Jedyne, co go naprawdę trapi, to poważna nadwaga grożąca zawałem serca. Pewnego dnia, wracając z wystawnej kolacji, potrąca samochodem i zabija starą Cygankę. Sprawia trafia na wokandę. Uniewinniający wyrok nie satysfakcjonuje ojca ofiary, który rzuca na niego klątwę. Od tej chwili Billy chudnie w zastraszającym tempie. Procesu utraty wagi nie da się zatrzymać. Równie okropny los spotyka sędziego i szefa policji. To dzięki nim Billy uniknął odpowiedzialności...

I dodać do tego należy, że akcja dzieje się (oczywiście) w małym miasteczku w stanie Maine, w którym niemal każdy każdego zna, każdy z każdym się przyjaźni, wszyscy żyją w poukładanej i rozkosznej sielance... aż do tego feralnego dnia, gdy właśnie Billy potrąca starą Cygankę. Od tej chwili jego życie (i paru innych osób) zmienia się stopniowo w koszmar. Sęk w tym, że nim Billy odkryje, a potem uwierzy, że to klątwa, miną długie tygodnie. Wpierw przejdzie istne piekło, bo wszystkie znaki na ziemi i niebie wskazują, że jest (zwyczajnie) chory na raka.

Muszę przyznać otwarcie, że powieść mnie bardzo mile zaskoczyła. Jak wspomniałem, nie ma momentów nużących (jak u Kinga współczesnego), przewidywalnych czy innych, które kazałyby mi odłożyć tę powieść na półkę. Wręcz przeciwnie. Powieść ta to kawał smakowitej mrocznej prozy, którą warto przeczytać.

Oj warto.