Zabójcze umysły: ostre cięcie - Max Allan Collins [recenzja]

Jakiś czas temu w moje ręce wpadła książka Criminal Mind - Zabójcze umysły. Jest to pierwsza w Polsce książka otwierająca cykl opowiadający o profilerach kryminalnych. Książka, która jak się okazuje, została napisana na podstawie... serialu. Tak właśnie. Ładnie wydana, z dobrą okładką oraz znajomym logo jednej ze stacji telewizyjnej gdzieś w tle stanowi swoistą nowość na polskim rynku literatury grozy, ściślej - kryminalnej. 
Bo oto w przypadku tej książki okazuje się, że mamy do czynienia nie z dziełem pierwotnym, lecz niejako wtórnym. I choć to zjawisko niezwykle rzadkie, przynajmniej na naszym rodzimym rynku wydawniczym, to jednak pomysł, realizacja, oraz efekt końcowy, nieco mnie zaskoczył. Pozytywnie, ponieważ dostajemy świetnie napisaną książkę (sprawnym reporterskim językiem) która opowiada o codziennej pracy profilerów kryminalnych działających przy FBI. Ale właśnie tutaj kończy się - a może i zaczyna się ta niespodzianka - książka odtwarza jedynie przygody bohaterów znanych z serialu.
O czym dokładniej jest książka?
Członkowie Jednostki Analizy Behawioralnej to elita zespołu profilerów FBI, której zadaniem jest rozpracowywanie najbardziej nieobliczalnych zabójczych umysłów w kraju i przewidywanie ich następnych posunięć – zanim jeszcze uda im się powtórnie uderzyć.
Zespół JAB zostaje wezwany do Lawrence w stanie Kansas, by przeprowadzić śledztwo w sprawie serii zabójstw wśród bezdomnych. Ofiary, które zginęły w wyniku pchnięcia nożem, miały na sobie czyste ubrania, były zadbane i świeżo wykąpane. Według profilera Jasona Gideona są to starannie zaplanowane morderstwa, dokonywane w odosobnionych miejscach i będące realizacją chorych fantazji jednego bądź większej liczby nieznanych sprawców.
Uprowadzenie młodej dziewczyny to druga, pozornie niepowiązana z pierwszą, sprawa, którą ma rozwiązać JAB. Gideon, wbrew opiniom patologów, domyśla się, że jest między nimi ponury związek. Trzeba znaleźć porwaną, zanim i ona zginie. Psychologiczna rozgrywka między sprawcą a profilerami staje się coraz bardziej dramatyczna.

Bardzo trudno jest ocenić obiektywnie to, z czym mamy do czynienia, bo... co tutaj właściwie ocenić? Książkę, serial, a może próbę połączenia jednego z drugim, pomysł, warsztat literacki, oryginalność? A może coś jeszcze innego? Ale jak ocenić stosunek książki do serialu, jeśli się go wcześniej nie oglądało? Czy da się przyłożyć ze sobą te dwie formy sztuki, by je porównać?
Odpowiedź, siłą rzeczy, musi zawierać w sobie kompromis: należy ocenić książkę, bo to ona stanowi tutaj materię, dzięki której wchodzimy w opowiadany świat. To ona nas wprowadza w tajniki pracy profilerów. To ona ma za zadanie przybliżyć nam świetną zagadkę kryminalną, i to, jak próbują sobie z nią poradzić specjaliści od seryjnych zabójców.
Criminal minds - Zabójcze umysły to rzecz bardzo dobra. Zaletą książki jest niewątpliwie to, że jest ona zastrzykiem świeżości na polskim rynku wydawniczym i dostarcza nam ona wielu ciekawych emocji, rozrywki, zabawy - ale i strachu. Patrzymy na świat przestępczy i na śledztwo z wielu perspektyw. 
Autor, co uważam za wielką zaletę, przybliża nam sylwetki głównych bohaterów zdawkowo, ale na tyle, byśmy o każdym w profilerów wyrobili sobie własne zdanie. Nie przeciążając przy tym naszej cierpliwości. 

Na koniec: Zabójcze umysły - ostre cięcie to spora dawka dobrej literatury kryminalnej. I to obowiązkowa literatura dla fanów seryjnych zabójców. Zapewniam, że nikt nie będzie się nudził ani przez chwilę. A i pozna przy tym tajniki pracy specjalistów o zabójczych umysłów.