Rytuał - Graham Masterton [recenzja]

Charlie McLean to krytyk kulinarny. Podróżuje po zakątkach Stanów Zjednoczonych i ocenia różne, nierzadko przypadkowo napotkane restauracje. W jednej z takich podróży towarzyszy mu piętnastoletni syn Martin, z którym od wielu lat nie miał kontaktu, ponieważ dawno temu rozstał się ze swoją żoną. I to ona zajmowała się jego wychowywaniem. Charlie przez lata prowadził chaotyczny i niezbyt godny naśladowania tryb życia i nie utrzymywał kontaktu z synem. Teraz chce nadrobić czas, i pokazać się z dobrej strony. 

Trafiają do jednej z amerykańskich przydrożnych restauracji, w której - po niezbyt dobrym posiłku - dowiadują się o istnieniu elitarnej, wyjątkowej, ekskluzywnej i niezwykle tajemniczej restauracji - "Le Reposior", która znajduje się w pobliżu. Charlie, jak na inspektora restauracyjnego przystało, zaczyna interesować się tym miejscem. Jak się okazuje, dostęp do tego miejsca mają jedynie wybrańcy. Dosłownie. Po jakimś czasie sam postanawia się przekonać czym jest tak naprawdę to miejsce, by móc skosztować ich dań. Na miejscu okazuje się, że jest to piękna gotycka posiadłość, do której w żaden sposób nie można wejść bez specjalnego "zaproszenia", a miejsce chroni brama i wysokie ogrodzenie. Niestety, nie wpuszczają nawet takich osobistości jak on.

W międzyczasie, zatrzymują się na nocleg w pobliżu. Charlie zauważa, że jego syn wymyka się nocą i rozmawia z jakimś tajemniczym człowiekiem. Rankiem syn wszystkiemu zaprzecza.

Każda kolejna chwila, godzina, nanosi na ich życie całą masę niepewności, niedomówień, a w konsekwencji nieporozumień.

Kolejnej nocy Martin znika. Nie ma śladów, nikt nie wie co się z nim stało. Sprawę zgłasza miejscowej policji. Ta niechętnie przyjmuje zgłoszenie zaginięcia i chce czym prędzej zamieść sprawę pod dywan tłumacząc się, że w ostatnim czasie zaginięcia dzieci to standard. Charliego takie tłumaczenie nie uspokaja i postanawia za wszelką cenę dowiedzieć się co się stało z jego synem.

Wszystkie ślady wskazują na to, że syn mógł zostać porwany przez właścicieli restauracji Le Reposior, która, jak się okazuje, nie jest typową restauracją. Wyróżnia ich nie tylko sposób selekcjonowania gości, lecz coś jeszcze. To miejsce kultu celestynów, którzy słyną z praktyk... kanibalistycznych.

Charlie za wszelką cenę próbuje odnaleźć i odzyskać syna.

Wypada to napisać od razu - jeden z najlepszych horrorów Mastertona, któremu nie brakuje niczego. Strach, poczucie niepewności i akcja sięgają zenitu i nikt, kto spodziewa się sporej dawki emocji, nie zawiedzie się na tej powieści. 

Rytuał charakteryzuje bardzo dobry pomysł, który został - co tu dużo mówić - doskonale zrealizowany. Jest zwarta i niezwykle szybka akcja, a napięcie wzrasta z każdą kolejną stroną. Nie ma chwili, która powodowałaby znudzenie, przeciążenia, czy zbędne opisy spowalniające lekturę. 

Chciałoby się powiedzieć: stary dobry Masterton. W istocie, to jedna z lepszych rzeczy jaką można przeczytać w tym gatunku, w której okrucieństwo dozowane jest z dużą precyzją, by pod koniec mogło osiągnąć swoją kulminacyjną postać.

Gigantycznym plusem powieści jest zakończenie, które uważam w swoim osobistym rankingu za jedno z lepszych wśród powieści grozy (mowa o ostatnim, niezwykle krótkim rozdziale).

No i na sam koniec - okrucieństwo. Skala, jakie osiąga ono w Rytuale, jest naprawdę zdumiewająca. Kanibalizm ukazany został z niezwykłą precyzją i szczegółami, nie oszczędzając krwawych i ohydnych opisów.

Lektura dla osób o silnych nerwach.

Lektura obowiązkowa. Tę książkę trzeba znać.